grad u srcu plodne Panonske ravnice, bogate istorije sa živopisnim jezerom Palić
Subotica je najseverniji grad Srbije, drugi po veliči na teritoriji Autonomne pokrajine Vojvodine. Nalazi se na 10 kilometara od Srpsko - Mađarske granice, na geografskoj širini 46° 5' 5'' i geografskoj dužini 19° 39' 47''. Severno od grada, na peščanom tlu, nalaze se plodni voćnjaci i vinogradi, a na jugu je zemlja crnica na čijim se oranicama gaje različite poljoprivredne kulture. Grad je lociran u srcu Panonske nizije, ima dugu i bogatu tradciju i kulturnu baštinu.
Opština Subotica obuhvata grad i 18 prigradskih naselja. Prostire se na 1.008 kvadratnih kilometara.
Zbog svog geografskog položaja i vrednih žitelja, Subotica je administrativni, industrijski, tržni, prometni, turistički i kulturni centar Severno-bačke regije.
U pisanim dokumentima Subotica se prvi put pominje 7. maja 1391. godine, mada je nesumnjivo da je nastala mnogo ranije jer je dokazano da je regija bila naseljena pre čak 3.000 godina.
Zbog velikih migracija stanovništava u ovoj pograničnoj regiji su se naselili Mađari, Hrvati i Bunjevci, Srbi, Nemci, Jevreji, Slovaci i drugi narodi. Paralelno sa čestim promenama vlasti kroz istoriju grad je menjao i ime. Prvo zabeleženo ime je Zabadka. Od 1391. godine Subotica je ime menjala više od dvesta puta, a među nekoliko značajnijih su Szent Maria, Maria Theresiopolis, Maria Theresienstadt, Szabadka i Subotica.
Početkom dvadesetog veka Subotica se razvila u moderan, srednjoevropski grad. Za manje od dve decenije, krajem XIX i početkom XX veka, prošla je kroz veoma intenzivan urbani, industrijski i kulturni razvoj. Brz razvoj zanatstva, industrije i trgovine prouzrokovan dolaskom železnice 1869. godine postao je još ubrzaniji nakon izgradnje elektrane i uvođenja tramvaja, 1897. godine.
Preteče sadašnje industrije, krajem IX i početkom XX veka bili su izvoznici mesa "Hartman&Konen", koji su prvi u zemlji koristili hladnjače; fabrika sumporne kiseline i đubriva "Klotild" koja je osnovana 1904. godine; braća Ruff koja su proizvodnju slatkiša u Subotici utemeljili 1917. godine, a fabrika elektromotora "Sever" je osnovana 1923. godine.
Subotička Gimnazija je osnovana 1747. godine, a Muzička škola 1868. godine. Od 1766. godine grad ima starački dom; prva štamparija je počela sa radom 1844. godine; Palić je postao banja 1845. godine; Gradska biblioteka je otvorena 1846. goidine, a pozorište je izgrađeno 1854. godine.
Prve novine su izdate 1848. godine, Angelo Bianci iz Pečuja je organizovao projekciju prvog filma 1899. godine, a Aleksandar Lifka je izgradio prvi bioskop 1910. godine. Ivan Sarić je poleteo u avionu koji je sam napravio 1910. godine. Pravni fakultet je osnovan 1920. godine.
Za manje od dve decenije, krajem XIX i početkom XX veka, Subotica je doživela gotovo neverovatan urbani i industrijski razvoj. Brojne arhitekte su u ovom periodu dale novi izgled gradu, ostavljajući specifični otisak secesije na njegovom licu. Od tog perioda subotičke i palićke zgrade se ukrašavaju obeležjima znanja i baštine, ornamentima, kovanim gvožđem, bojama i keramikom.
Kulturni život Subotice je uvek bio bogat – tri pozorišta, biblioteka, filharmonija, mnoštvo galerija, slikarakih kolonija i umetničkih grupa.
To je bilo presudno i za stvaranje niza kulturnih manifestacija kao što su Festival Evropskih filmova, Međunarodni festival dečijih pozorišta, Inter-Etno festival, žetelačke svečanosti “Dužijanca”, “Berbanski dani” itd.
Subotica je danas moderan grad sa oko 150.000 stanovnika, dobro povezan autoputevima i železnicom sa svim zemljama Evrope, a preko aerodroma u Beogradu i Budimpešti i sa svim zemljama Sveta. Opština Subotica je multietnička sredina sa populacijom koju čine predstavnici više od 20 različitih nacionalnosti od kojih su najbrojniji Mađari, Srbi, Hrvati i Bunjevci. Istovremeno, Subotica je grad u kojem već vekovima u skladnoj zajednici žive ljudi više različitih religija - Katolici, Pravoslavci, Protestanti i drugi.
Jezero Palć i naselje pored njega, udaljeni oko šest kilometara od grada, su najlepši deo Opštine Subotica. Površina jezera je oko 6 kvadratnih kilometara. Palić je “čista soba” Subotičana i njihovih gostiju. Jezero je od glavnog puta odvojeno stogodišnjim parkom, te predstavlja jedno od najdragocenijh prirodnih blaga grada.
Kao turistička destinacija, Subotica ima velik potencijal. Kako zbog povoljne geografske lokacije tako i zbog zadovoljavajuće infrastrukture i skoro dvesta godina turističko-ugostiteljske tradicije. Palić i Subotica se smatraju jednim od najvećih potencijala za razvoj turizma u Srbiji.
Subotica i jezero Palić su pogodna mesta za sve vrste turizma:
- banjski turizam i wellness;
- kongresni i poslovni turizam (MICA);
- kulturni turizam (festivali, manifestacije i specijalni povodi);
- sport i rekreaciju – sportove na vodi, tenis, lov i ribolov;
- ruralni, etno i eko turizam;
- tranzitni turizam.
